asperges 
In de aspergetijd schrijf je over asperges. Dat ligt voor de hand, zeker als je een liefhebber bent. Het is de tijd van de aspergemenu's, waarbij restaurateurs zich uitsloven om in iedere gang asperges te verwerken, om de connaisseur volledig aan zijn trekken te laten komen. Bij zo'n gelegenheid was het ons ooit eens ontgaan dat zelfs het nagerecht asperge bevatte. Na een voortreffelijke aspergemaaltijd verheugden we ons toen de creme brulee werd opgediend. Ze zag er goed en mooi gebruleerd uit. Na het eerste hapje, proefden we in de mond nog na, wat is dit? Na het tweede hapje wisten we: dit is geen creme brulee. Na het derde hapje was onze mening gevormd: dit vinden we niet lekker. Toen we de restaurateur om uitleg vroegen, vertelde hij dat er asperges in zaten. We waren te perplex, of te beleefd, om onze afkeuring te laten blijken. Maar experimenteren moedigen wij aan, dus we konden ook wel weer waardering opbrengen voor deze poging, die technisch goed was uitgevoerd, maar de nasmaak had van uitgeperste aspergeschillen.  
Wij prefereren asperges op simpele wijze, met wat boter of botersaus, ham en ei of peterselie. Lekker wat peper en zout, een Tokay Pinot Gris en desgewenst een pommes de terre. Geen aardappelen, groente, vlees verhoudingen, maar asperges met haar secondanten. Een goed alternatief is de afgekoelde asperges te dressen met een verfijnde dressing van olijfolie en citroensap en te laten begeleiden door waterkers of veldsla, wat ei en kappertjes. Asperges in de hoofdrol dus.  
Het klaarmaken van asperges is even gemakkelijk als het bereiden van aardappelen. Het lijkt er ook veel op. Je moet ze zorgvuldig schillen. Gebruik hiervoor gewoon je aardappelschilmesje (de dunschiller wel te verstaan). Als je een goede dunschiller hebt, die niet te dun schilt, gooi dan die gekke onhandige aspergemesjes gewoon weg. Voor het schillen zet ik de asperges een tijdje in het water, dan kunnen ze zich nog even volzuigen voordat de grote oefening begint. Dan gaan we ze stomen. Niet met kale industriestoom, maar met culinaire stoom. De schillen en de afgesneden onderkanten gaan in de onderste stoombak, de asperges gaan in de bovenste stoombak. In de onderste stoombak wordt nu eerst een verfijnde aspergestoom aangemaakt. Dat duurt even, afhankelijk van de hoeveelheid stronken en schillen. De stoom die doordringt tot de schillen koelt daar eerst af en vormt waterdruppeltjes, die vervolgens weer verdampen omdat de nieuwe stoom het weer verhit. Zo stijgt langzaam het stoomnivo door de laag schillen en wordt de stoom verzadigd met asperge-aroma. Na ongeveer 5-10 minuten komt deze gearomatiseerde stoom in de bovenbak om de asperges op gepaste manier gaar te stomen. AA asperges zijn in 15-20 minuten  gaar. De hoeveelheid in de bak bepaalt de totale gaartijd. Een mooi gare asperge heeft aan de onderkant nog een stevige beet (hij geeft onverwacht weerstand bij het doormidden snijden) en de top smelt op je tong. Voor koud gebruik mag de asperge iets korter stomen.  
Bij het bereiden van de asperges gebruik je dus het best een ingenieursprincipe: de stoomdestillatie. De parfumeurs in Graz winnen zo hun kostbare parfumgrondstoffen uit geurige bloemen. Als zo'n verfijnde techniek onder ieders handbereik ligt, wie durft dan nog toe te geven dat hij de asperges 20 minuten lang in kokend water laat uitlogen? Zogenaamd om er soep van te kunnen maken?  
Over parfum gesproken, heb je weleens van methylmercaptaan gehoord? Het wordt in de urine uitgescheiden na het eten van asperges, soms al heel snel nadat je ze gegeten hebt. Het heeft een karakteristieke geur, je ruikt het onmiddellijk. Je kunt daarmee zelf experimenteren hoe snel je stofwisseling is. Het wordt waarschijnlijk gevormd uit aspergezuur - alpha-aminodimethyl-gamma-butyrothetin - dat specifiek in asperges voorkomt en dat door je lichaam wordt afgebroken tot methylmercaptaan. Een ander leuk experiment is om proberen vast te stellen hoe weinig asperge je hoeft te eten om het te kunnen ruiken. Zou een halve asperge in een voorgerechtje al genoeg zijn?  
De asperge heeft z'n zaakjes goed voor elkaar. Hij organiseert altijd een veel te kort seizoen zodat hij de voorpret er in houdt. Zijn geneugten geeft hij pas echt prijs bij zorgvuldige en verfijnde bereiding vergezeld van chique secondanten. Daarna kiest hij een intiem moment uit om je nog eens fijntjes te attenderen op het genot dat hij heeft verschaft, opdat je niet zou vergeten om snel nog eens van zijn sensatie te genieten. De marketeers van Unilever hebben nog geen effectievere campagnes kunnen bedenken. Wanneer eet jij nu asperges?