gehaktballen 
Gehakt kun je regelmatig goedkoop in grotere hoeveelheden kopen. Wat je niet direct nodig hebt kun je natuurlijk invriezen. Maar voor je het dan weer kunt bewerken moet het eerst volledig ontdooien. Dat kost tijd, of liever gezegd planning. Ingevroren en weer ontdooid gehakt heeft daarbij altijd iets van versheid verloren. Ik heb het er niet zo op. Het is zeker vergeleken met vleeslappen een kwetsbaar produkt, waar bacteriologisch gemakkelijk iets mee fout gaat. Het is meerdere keren gebeurd dat we na het ontdooien toch maar besloten om het niet te gebruiken. Dan wordt je voordeel snel nadeel.  
 
Het klinkt simpel en misschien zijn wij wel de laatsten die ontdekt hebben dat het veel makkelijker kan. Efficienter, makkelijker en betrouwbaarder. Maak als je het gehakt gekocht hebt (en je er gehaktballen van wil maken) in een keer van al het gehakt ballen. Braadt alles, desnoods in twee fasen. Dat kost nauwelijks meer tijd dan een paar ballen braden, dus hier win je al efficiency. Gebruik de ballen die je direct nodig hebt en vries de anderen (na afkoelen) in porties in. Het eerste voordeel is dat het produkt direct verwerkt wordt en zodanig wordt verhit dat het goed houdbaar is geworden. Dat bevredigt tenminste mijn levensmiddelentechnologische professionele achtergrond. Maar het gemak is zonodig nog groter. De ballen vriezen nauwelijks aan elkaar, dus je kunt ze per ieder gewenst aantal ontdooien. Nog mooier is dat je 10 minuten van tevoren kunt besluiten om vandaag een lekkere eigengemaakte gehaktbal te eten. Want zolang behoeven ze niet eens in de magnetron warm te worden. Niks ontdooistand en voorzichtig, voorzichtig... Zet de magnetron maar lekker hoog en ze zijn in een mum van tijd warm om te eten. En niet van een zojuist vers gemaakte bal te onderscheiden.  
 
En nu wachten we op de mailtjes van al die mensen die dit al jaren zo doen!