Caesar Salad 
Sinds de romeinse sla in de nederlandse supermarkt redelijk goed verkrijgbaar is maak ik regelmatig Caesar Salad, mede gestimuleerd doordat er nooit iets van de salade overblijft. Omdat ik tamelijk verschillende recepten voor Caesar Salad ben tegengekomen, ben ik op zoek gegaan naar de roots van dit gerecht. De echte ervaringsdeskundigen voor Caesar Salad zijn Amerikanen. Het recept waart al 80 jaar rond in Noord-Amerika. In bijna iedere salad bar kun je jezelf voorzien van een Caesar Salad. Het is met de steak symbool geworden voor de Amerikaanse culinaire cultuur. De meeste bronnen zijn het wel eens dat de salade bedacht is in Tijuana (Mexico) door Cesar Cardini. Het lijkt een noodrecept te zijn. Na een weekend in een hotel, moest een gezelschap uit Holywood vanwege hevige regenval hun vertrek uitstellen. Dezelfde regen verhinderde echter ook dat het hotel opnieuw bevoorraad kon worden. Om de gasten toch iets voor te kunnen zetten, moest Cardini toveren met een beperkte ingrediëntenlijst. Of het waar gebeurd is of niet, een Caesar Salad kan model staan voor eenvoud, die verrassend smakelijk is.  
 
Een originele Caesar Salad is goed beschouwd gewoon sla, met slasaus, croutons en geraspte kaas. Meer ingrediënten horen er niet in, hoewel het best kan en ook vaak gebeurt. Populair is de toevoeging van (gerookte) kipfilet (McDonald's), tonijn of vis. Geroosterde pijnboompitten mogen er ook in, stukjes gedroogde tomaat in olie, partjes gekookt ei, stukjes spek en wat je verder als left-overs voor handen hebt. Het kan allemaal, maar een originele Caesar Salad heeft behalve sla en dressing, slechts croutons en geraspte kaas als ingrediënten. Een krop romeinse sla is flink groot. Aarzel niet om de stugge buitenste bladeren te verwijderen, er blijft genoeg malse sla over. De sla moet goed gewassen worden en er blijft veel water aan hangen, dus geef extra aandacht aan het drogen ervan. De Parmezaanse kaas (of andere Italiaanse harde kaas) liefst vers raspen, of liever in dunne schilfers schaven. 
 
De echte sensatie van een Caesar Salad komt met de juiste dressing. Die is niet moeilijk te maken, maar ze is wel een verhaal apart. De ingrediëntenlijsten die je kunt vinden verschillen in lengte. Ook hier geldt: hoe korter, hoe beter. Wat moet er zeker in? Citroensap, olijfolie, eigeel, knoflook, worchestersaus, peper en zout. Je kunt de geraspte kaas ook serveren via de dressing, maar het is vrolijker en lekkerder om ze vers over de salad te raspen. Heel veel receptsuggesties bevatten ansjovisfilets, die gepureerd worden tijdens de preparatie van de dressing. De toevoeging van ansjovisfilets is al een vroege verrijking van het originele recept, maar Cardini gebruikte het niet. Werken met rauwe eidooier staat al lang ter discussie. Als je veel dressing ineens maakt kun je misschien gebruik maken van gepasteuriseerd eigeel, maar dat moet je wel in verpakkingen van ½ liter inkopen en dat zijn tientallen eidooiers! Als je liever geen rauwe eieren verwerkt, kun je ook een goede mayonnaise gebruiken, zon mayonnaise die alleen maar bestaat uit olie, eidooier, peper en zout (Hellman's Real Mayonaise bijvoorbeeld). Met wat meer werk neem je een zachtgekookt of gepocheerd eitje en gebruik je de zachte dooier voor de dressing. Het eiwit zou je in blokjes kunnen toevoegen aan de salad.  
 
Geniaal is het toevoegen van croutons aan de salad. Zonder croutons eet je gewoon sla. Lekker, maar dat is alles. De croutons geven de salad de allure van een gerecht, of zelfs een lichte maaltijd. Het knisperige en toch zachte karakter van de sla wordt uitgebalanceerd met de knapperige en pittige beleving van de - verse! - croutons. Verse croutons maak je zelf. Als je eenmaal zelf croutons gemaakt hebt, raak je nooit meer een kant-en-klaar zakje aan. Voor de Caesar Salad maak ik ze graag lekker groot. Dat kan niet van gesneden oud brood, want de croutons moeten wel zo dik zijn als twee sneetjes brood. Gewoon brood heeft ook geen spannende structuur voor croutons. Gebruik liever brood met een wat grovere structuur. Ik gebruik nog niet afgebakken ciabatta, dat ik in grote dobbelstenen snijd. Vacuum verpakte nog af te bakken ciabatta kun je thuis lang bewaren en verse croutons zijn zo altijd binnen handbereik.  
 
Het aardige van Caesar Salad is dat het niet veel kost en vanwege de grote tolerantie in de mengverhoudingen door iedereen klaargemaakt kan worden. Echt een gerecht voor dummies en taxichauffeurs. Het zal vermoedelijk daarom wel zo populair zijn in Noord-Amerika. Trek je maar niets aan van het original recipe gewauwel en verrijk de salad met je eigen ideeën, of wat je voorhanden hebt. Toch moet je het eens zo origineel mogelijk klaarmaken. Je hebt dat gewoon nodig om waardering te krijgen voor de eenvoud en tegelijk het briljante van de originele creatie. De eenvoud ervan wordt nog eens bewezen door het feit dat de benodigde ingrediënten gewoon bij een goede Nederlandse supermarkt te halen zijn. Het recept vind je hier, maar de exakte hoeveelheden moet je zelf uitproberen.