Nes  
slideshow/za/zo/ma/di/wo/do/vr 
De plaats waar de meeste toeristen op Ameland samenklitten is Nes. We gaan er heen met de bus, zoals we op Malta ook alles met de bus deden. Nes blijkt inderdaad veel toeristen te trekken. Er staan meer monumentale pandjes dan in Waddinxveen, maar de toeristen komen vooral af op de terrasjes en winkeltjes. Natuurlijk maken we wat toeristische plaatjes. Daarna trekken we naar het oosten richting Buren. Op het oude kerkhof blijken ook tientallen Welche oorlogsgraven gedolven. Hier rusten vliegtuigbemanningen die de heen- of terugtocht niet hebben gehaald. Het waait flink in de open duinen naar de zilte weide, maar het is beter weer dan we hadden verwacht. Onze oren kunnen de schrale wind goed hebben. 
 
 
In 'ons' Hollumse straatje staat een mooi voorbeeld van een commandeurswoning. Deze is uit 1731. 
 
 
Hollum gezien vanaf de bushalte. Het huis met het oranje dak is onze bungalow.  
 
 
Wachten op de bus kan best leuk zijn. Hier: kraai pest schaap. Geen idee waarom, maar de kraai wilde niet opgeven. 
 
 
Een heel speciale gevel uit 1625 in Nes. Voorzover wij gezien hebben is dit een unieke gevel op het eiland. De losstaande toren erachter is een zeebaken. In 1670 gebouwd en in 1732 verhoogd. 
 
 
Leuk klein Nederlands Hervormd kerkje, aan al even pittoresk kerkpleintje. 
 
 
De Nesser korenmolen, een grondzeiler, lekker hooggebouwd om veel wind te vangen. 
 
We nuttigen de lunch in het paviljoen op het strand van Buren. Daar wacht een culinaire verrassing. De erwtensoep die Arie besteld had werd niet opgediend in een soepkom, maar in een uitgehold kaiserbroodje, niet zo'n kleintje, zoals de nog af te bakken broodjes bij AH, maar een fors broodje. Leuk om te onthouden. Het broodje ham/kaas dat ik erbij bestelde gaat in de tas voor later.  Bij de zilte weide besluiten we over het strand terug te lopen. Het waait flink, maar toch is het strand druk bezocht. 
 
 
Boven de duinen wordt nog flink gejaagd. Nog even de wintervoorraad op peil brengen. 
 
 
Overal in de duinen zie je ze nog, fris alsof het voorjaar is. 
 
 
Altijd durend spel van zand, wind en water. Het fijne zand stuift dat het een lieve lust is. Thuis gekomen blijken onze schoenen niet zand-dicht te zijn geweest. 
 
Onderweg lezen we dat 400m Amelandse noordkust is verdwenen, vergeleken met 100 jaar geleden. De stromingen langs de Noordzeekust zijn veranderd door golfbrekers in Noord- en Zuid-Holland, bij Scheveningen en IJmuiden bijvoorbeeld. Kustingrepen kunnen het stromingprofiel dus zo veranderen dat de zee elders lijkt terug te winnen wat zij op andere plaatsen moet prijsgeven. Aardgaswinning in dit gebied zal ongetwijfeld op lange termijn weer andere effecten hebben. Een deel van ons aardgas komt van voor de noorkust bij Ameland. De NAM heeft haar best gedaan om de platforms een vrolijk kleurtje te geven. 
 
 
De aardgas boorplatforms lijken zo als in een SF film vanuit de ruimte te zijn gedropt. 
 
 
Een gecrashte krab op het strand 
 
 
Het strand lijkt soms een galerie van kunstwerkjes 
 
 
Twee beeldschone, fouragerende visdiefjes, die daarbij een hoop kabaal maakten. Gelukkig dat er telelenzen zijn. 
 
Ter hoogte van Nes besluiten we niet verder te lopen naar Ballum, maar in het dorp de bus terug te nemen. We hebben vandaag 14 km gelopen. Arie heeft een kleine blaar onder z'n grote teen en er komen nog meer dagen, dus ...