Bach op het spoor (2) 
Erfurt is tegenwoordig de hoofdstad van het Bundesland Thüringen. De Predigerkirche is de belangrijkste lutherse kerk. Wij arriveerden er wat laat op de middag en vonden hem gesloten. Wel hebben we nog even in de Domkerk rondgelopen, maar ook die ging sluiten, dus we kunnen de Dom wel op ons lijstje bezochte kerken zetten, maar meer dan een bliksembezoek was het niet. Bach heeft volgens zeggen ieder orgel in Erfurt bespeeld, maar ons bezoek aan Erfurt heeft meer een culinair karakter gekregen door de voortreffelijke Italiaan, met een uitstekend wijnadvies. De stadjes Mühlhausen en Köthen hebben we ook gelaten voor wat ze waren, met nameomdat ze een beetje buiten de route lagen. In het slot van Köthen worden wel aardige concerten gehouden, dus mocht je in de buurt komen, even checken. 
We hebben twee dagen gepland om Leipzig te bezoeken. Leipzig heeft voor Bachliefhebbers een magische klank, maar is verder ook een stad van belang. De Nicolaikirche was vast trefpunt van de anti DDR demonstraties in 1989. De kerk ligt vlak bij het universitair hoofdgebouw, dat een symbool van het dictatoriale socialistische regiem is en aanleiding is geweest voor één van de meest barbaarse stedenbouwkundige maatregelen: de sloop van de eeuwenoude gotische Universiteitskerk. Ter plaatse wordt op een plaquette op verontwaardigde manier afschuw uitgedrukt over deze sloopactie. Het lijkt overigens dat de Leipzigers vast van plan zijn om de communistische betonbouw ongedaan te maken. Overal zie je bouwplaatsen, maar of de oude historische gebouwen worden gerestaureerd, of er worden nieuwe westerse gebouwen neergezet. De betonnen symbolen van de DDR staan te vervallen, dus ze zullen wel in de loop van de jaren verdwijnen. Als ze er maar een paar bewaren, want het is een herkenbare stijl en een paar van dat soort gevels hebben wel toeristische attractie. 
 
Interieur van de Nicolaikirche 
Bij ons eerste bezoek aan Leipzig centrum lopen we op zatermiddag de Nicolaikirche binnen. Er is een bruiloft aan de gang, dus we kunnen niet ons rondje in de kerk maken. Zeer bijzonder is de kleurstelling van het dakgewelf en de versiering aan de draagpilaren. We blijven niet lang en lopen langs het oude stadhuis richting Thomaskirche. Het stadhuis ziet er echt zo uit als op de oude gravures. Herr Bach heeft er menig gesprek gevoerd en niet altijd even vriendelijke. Het is niet ver lopen van de Nicolaikirche naar de Thomaskirche. Het gebouwenlandschap is echter fors veranderd sinds Bach's tijd. Er staat nu een modern centrum, plezierig en druk. Maar de Thomaskirche staat er nog, in op en top staat. Hij lijkt van buiten vrij compact, een beetje een dorpskerk idee. Zeker geen Sint-Jan, of Laurens of St. Bavo of noem maar een andere kerk in een Hollandse provinciestad. Het zal allemaal wel, maar hier heeft Bach gewerkt.  
 
De voor en achterkant (mouse over) van de Thomaskirche. Het is zondagmorgen. 
We hebben al heel wat kerken bezocht in vakanties, ook nu weer. Soms doen we routinematig de meest fraai aangeklede kathedralen en we zullen er in Praag nog een heel aantal tegenkomen. Maar deze kerk betreedt je niet zomaar. De werkplaats van de grootste muzikale geest dient met enige gepastheid betreden te worden. Maar eerst passeer je Bach zelf. Gisteren (28/7) was zijn sterfdag en dus liggen er bloemen. 
 
De Thomaskirche blijkt van binnen toch wat ruimer dan we dachten. Het is een lichte, grote en best gezellige hallenkerk met veel banken. Er kunnen heel wat kerkgangers in. Tegen de kopgevel tegenover het koor is een enorm orgelbalkon gebouwd. Het geeft ruimte aan een groot koor en het Sauer orgel is er geplaatst.  
 
De Thomaskirche met zicht op de preekstoel en het Sauerorgel 
We hebben geluk. Er gaat gemusiceerd worden. En we komen ook voor muziek hier. Het is een repetitie voor de dienst van morgenochtend. Een blokfluit ensemble oefent in de kerk een allegro van Johann Friedrich Fasch, een leeftijdgenoot van Bach. Eva von der Heyde weet wat ze wil horen en er wordt doelgericht bijgeschaafd. Zo'n clubje zouden wij ook wel in onze Kruiskerk willen hebben. 
 
De werkplaats van de grote meester heeft een heel mooie akoestiek. We dwalen vrij lang door de kerk en nemen alles goed in ons op. Maarten Luther heeft hier ook gepreekt zien we. De plaats waar Bach is herbegraven ligt in het koor. Een eenvoudige grafplaat geeft het aan. Er staan verse bloeiende begonia's omheen. Heel attent en respectvol. Iemand legt een bloem op de steen. Hij was niet de eerste vandaag. Het voelt al met al als een pelgrimtocht en dat is het ook wel een beetje.