Bach op het spoor (4) 
Zondagochtend zijn we vroeger op dan we gewoon zijn. Om 8 uur ontbijten we en om kwart voor negen stappen we op de tram naar het centrum van Leipzig. Het loopt natuurlijk niet storm in de stad, maar bij de ingang van Thomaskirche blijken we toch niet de enigen te zijn die zo vroeg op pad zijn.  
 
Zondagmorgen bij de Thomaskirche 
We zijn niet eens de eersten en bij binnenkomst krijgen we een Luthers gezangenboek uitgereikt. Dat zal ons van pas komen. We schuiven in de banken en zien om ons heen naar de medekerkgangers. Veel Duitsers die hier thuis lijken te zijn. Die mensen met fototoestel zullen net als wij wel toeristen zijn, temeer omdat ze voldoen aan het prototype Japans toerist. Op de liturgie die we kregen staat in het Duits dat fotograferen niet is toegestaan en het maken van geluidsopnamen ook niet. Wel bijzonder zo'n mededeling voorafgaand aan de dienst. Wij hebben er in onze Kruiskerk nooit aan gedacht om zoiets op de liturgie te drukken. Al snel blijkt dat het niet overbodig is, want de camera's flitsen er lustig op los als de predikant in toga verschijnt. Japanners, Koreanen, Chinezen of wat dan ook, ze zullen waarschijnlijk het Duits slecht beheersen en dus wordt alles digitaal vastgelegd. Het flitsen zal over zo'n afstand niet veel helpen, maar is inderdaad best hinderlijk.  
 
Het Bachraam in de noordgevel 
We bekijken de liturgie. Die ziet er afwisselend uit met veel muzikale elementen. Ja, we krijgen inderdaad ook een preek. Superintendent i.R. Ekkehard Vollbach, van de Nicolaikirche herfstwende in 1989, en een soort Lutherse bisschop, spreekt de groet uit. Hij verontschuldigde zich voor de warme toga. Het is niet koud in de kerk, maar we zijn slechter gewend. De camera's flitsen even. We kunnen het Gloria Patri, Kyrie en Gloria aardig via de muzieknotatie meezingen. Ullrich Böhme begeleidt de dienst op het Bachorgel. Dat is mooi. Een Schwester der Gemeinde leest uit de Bijbel en de predikant zingt: "Von Aufgang der Sonne bis zu ihrem Niedergang sei gelobet der Name des Herrn". Wij zingen dan: "Halleluja, Halleluja, Halleluja". Het fluitensemble speelt tussendoor stukken van Christoph Demantius, Gallus Dressler en Johann Friedrich Fass. De eerste samenzang is het Wochenlied "Sei Lob und Ehr dem Höchsten Gut" EG 326. We kunnen dat niet zo even zingen, want Ullrich Böhme leidt ons in Bachse stijl in in de melodielijn van het lied. Daar zijn de toeristen natuurlijk mede voor gekomen. Wij kunnen het ook zeer waarderen. De nieuwe Lutherse gezangen hebben moderne melodielijnen en blijken niet zo makkelijk en vlot mee te zingen. Zonder muziekannotatie moet je knap je best doen. Na het Credo en het lied na het Credo volgt de preek. De preek gaat over Philliper 2, 1-4. De camera's flitsen. Vollbach legt het accent op de christelijke deemoed. De nieuwe NBV spreekt over bescheidenheid, de oude vertaling en de Statenvertaling over ootmoedigheid. Het is inderdaad een gezindheid en houding die aandacht verdient. Niet vals bescheiden zijn, niet prat gaan op bescheidenheid, niet over je heen laten lopen, geen watje worden, maar hoe dan wel? Na gewezen te hebben op Christus, zegt hij er behartenswaardige woorden over. Toeristen die even uit de tredmolen zijn worden onuitgesproken uitgenodigd om dienstbaarheid na te streven en geen zelfverwerkelijking.  
Na de preek volgen nog afgewisseld met liederen en muziek de collecte, de gemeinsames Schuldbekenntnis, gebeden, en de zegen. Ullrich Böhme sluit af met de Fuge C-Dur (BWV 547/2) van J.S. Bach. We mogen onder deze muziek niet de kerk uitlopen, dat zou ongepast zijn. Nu, dat willen we ook helemaal niet. Maar toch komt aan alles een eind. Uiteindelijk duurde de dienst nog geen vijf kwartier, dus dat valt mee. We hebben wel vaker diensten in het buitenland bezocht, maar dit was wel de meest aansprekende. De koffie wacht op het terrasje tegenover het Bach standbeeld. Het is lekker weer en de koffie smaakt prima. Arie wandelt nog even naar de Thomasshop. Even kijken of ze er een CD met het nieuwe Bachorgel hebben. Die blijkt uitverkocht, maar hij zou deze week weer beschikbaar komen. Jaja, dat zal dan wel de komende weken betekenen. De mevrouw biedt vriendelijk aan om hem op te sturen. Na de kaart te hebben ingevuld en betaald te hebben met de Mastercard, vertrouw ik er maar op dat de CD een keer op de mat zal vallen. We waren nog niet thuis of de CD was al bezorgd, aan Frau Arie van der Kaaden. Wat moet je ook met zo'n Mädchennahme. De Thomasshop verkoopt wel leuke dingen en on-line. De Thomaskirche is digitaal te bezoeken via deze link. Op het terrasje sluiten we Today's High af en we bedenken dat we vanmiddag naar Wittenberg zullen gaan, naar Lutherstadt.