La douce France 
 
Vanmorgen (5/08) zijn we in alle rust om 10.30 uur vertrokken richting Frankrijk. Het gaat allemaal wel erg relaxed. Geen volksverhuizing met een volgestampte ruimtewagen en dito vouwwagen. Alleen onze bagage in de kofferbak, met wat extra spullen - en - het senseo-apparaat. De nieuwe Mercedes is geen ruimtewonder op bagagegebied, maar het past allemaal. We zien wel waar we vanavond belanden, in ieder geval willen we Parijs ruim achter ons laten. Ik ben zelf heel benieuwd hoe de nieuwe Mercedes C zal bevallen. Hij heeft slechts 136 km op de teller, want ik heb hem vrijdag laat in de middag opgehaald. Spiksplinternieuw dus. Paul die de auto afleverde bij de Rogam heeft gezegd dat ik de kickback beter nog niet kon gebruiken, maar dat ik ook niet te langzaam moest rijden. 
 
Het eerste stuk rijden we hollands rustig en draaien intussen een muziek-DVD. Het beeld gaat uit wanneer de auto rijdt, maar de muziek speelt gewoon door. Na de Who zijn we inmiddels bij Gent beland en de spoed wordt langzaam opgeschroefd. Bij Tournai staat de teller al op 170 km/uur en we verbazen ons allebei dat dat de enige indicatie is dat we lekker doorrijden. In Frankrijk gaat het gas er een stukje af, want we zijn de enigen die zo snel zijn en dat betekent dat we zeker controle tegemoet kunnen zien.  
 
 
Mercedes gaf de C-klasse voldoende stevigheid. Geen schrammetje te zien! 
 
 
Bij hooveren over de foto, krijg je een bekende in zicht  
 
Als we stoppen heeft de auto veel bekijks, sommigen staan hem uitgebreid te bekijken en te discussieren. Onderweg worden we zelfs gefotografeerd, maar behoorlijk sterk flitslicht. Ik check de snelheid. De cruisewcontrol staat op dat moment op 141 km/u ingesteld, kennelijk toch te hard om onopgemerkt te blijven. Voor Limoges laten we ons verleiden om een hotel te zoeken in Eguzon. De borden zijn erg uitnodigend, maar als we na een leuke landelijke toer en een bezoek aan Lac de Chambon alleen het dorpshotel kunnen ontdekken, besluiten we toch maar verder  richting Limoges te rijden. 
 
 
Eguzon is zo'n slaperig kleurrijk Frans dorpje 
 
 
Direct bestellen voor ze op zijn! 
 
Het laatste stuk naar Limoges gaat even soepel als het stuk van Waddinxveen naar Rotterdam. We zijn wel wat gewend met onze Audi A8, maar deze wagen is werkelijk een belevenis. Wat zouden we nog wensen? Warmtewerend glas (als dat er is), want de buitentemperatuur is hier en daar 36ºC en zelfs met de airco aan voel je de zon door de ruiten branden.  
 
We weten werkelijk niet waar een Novotel te vinden is bij Limoges. We willen wel airco op onze slaapkamer, dus is het zaak een Novotel te vinden. We toetsen Limoges in op de Navi en bij Point-of-interest vinden we diverse hotelketens. Dat is makkelijk, de mevrouw wijst ons feilloos de weg en zonder een meter teveel te rijden staan we om 8 uur bij het hotel. 
 
 
Dineke regelt een kamer voor twee en het uitzicht valt niet tegen. 
 
Het culinaire nivo van Novotel blijkt in al die jaren geen stuiver verbeterd, maar de New Yorker Cheesetaart maakte weer wat goed. Nog even de mail lezen en dit stukje maken en we kunnen aan de volgende dag gaan denken.