Winterdeken  
 
Afgelopen week kriebelde het 's-morgens vroeg wanneer ik door de sprookjeswegen naar het werk reed. Maar dat was het nu juist. Ik moest echt werken en had geen gelegenheid om op fototour te gaan. Gelukkig bleef de unieke combinatie van vorst en mist een paar dagen hangen en vond dit weerverschijnsel haar expressieve hoogtepunt op zaterdagmorgen, toen de mist met het ochtendgloren verdwenen was en een schitterende witte wereld zich baadde in het zonlicht. Tijd voor het Weegje dus.  
 
 
Weegje onder een winterdeken 
 
Ik kan mij niet herinneren dat ik ooit zulke dikke rijp heb gezien. Letterlijk ieder takje, iedere rietstengel en overgebleven kruidgewas was overtrokken met het fijne witte rijppoeder. Helaas was het meeste halverwege de dag verdwenen, maar ik had gelukkig een heerlijk rondje kunnen maken in het Weegje. Hoewel je het op de foto's niet zo terug ziet, was ik lang de enige niet die in de vroege zaterdagmorgen puur liep te genieten van dit bijzondere fenomeen. En voor de volgende kalender zit er wel een geschikt plaatje bij. 
 
Klik hier om een beeldverslag te zien.