Florida: Flamingo en Fort Lauderdale 
 
Volgens een park ranger zijn er meer dan een miljoen alligators in Florida en Louisianna/Mississippi. Nu, langs de Ahinga trail wemelt het ervan, maar die behoeven niet allemaal op de foto. Eigenlijk is de Everglades een soort 't-Weegje: een watergebied waar maar weinig vast land is en waar vogels nesten en fourageren. Alleen zijn alle dimensies anders. Neem de temperatuur, het is vandaag zeer warm en we lopen de beboste Snake Bight trail een stuk met het zweet op onze rug. Toch is het niet de warmte die ons doet besluiten om te keren,  maar we worden horendol van de insecten die om je hoofd zoemen, op je landen, door je kleren prikken. Als je even stil staat om een foto te maken, wordt je meteen belaagd. De ibissen hebben ons wel wat jeukende bulten bezorgd. 
 
 
 
Over dimensies gesproken: de sprinkhanen en krekels hier zijn ook een slagje groter, evenals veel bloemen (en idem dito de bijen). We krijgen een paar mooie exemplaren voor de lens. De vergelijking met Nederland dringt zich verder op. De Everglades is eigenlijk een grote zeer brede rivier die ontstaat doordat het Lake Okeechobee noordelijk, landinwaarts in de winter overloopt. Zo loopt een ondiepe, langzaam stromende laag water uiteindelijk in de zee. De prairees van zaagtand gras lijken van afstand droog, maar zijn behoorlijk nat. Op iets hogere droge stukken groeien mahoniebomen en op deze hammocks leefden vroeger indianen. Tegen de zee aan en in de zee groeien eilanden van mangrovebossen in brak water. Maar de randen van de Everglades zijn net als Nederland gecultiveerd. Daar rijden we langs boomkwekerijen (veelal palmen), nurseries van tuinplanten, akkers en citruskwekerijen. De visitor centers in de Everglades laten zien waarom het gebied onder grote druk staat. Met name de toevoer van zoet water vanuit Lake Okeechobee wordt minder door alle menselijke activiteiten in het gebied (Miami enzo). De oorspronkelijke Simoule indianen hebben nog eigen Indian reservations. Echt natuurvolken zijn het ook niet meer, want ze staan in tegenstelling tot andere plaatsen in Florida allerlei gokspelen toe, die het nodige geld in het laadje brengen. 's-Avonds zien we vanuit Fort Lauderdale een aantal cruiseschepen vertrekken. Sean, onze ober, vertelt dat ze naar internationale wateren varen en morgenochtend weer terug zijn. Intussen heeft dan op het schip een herverdeling van geld plaatsgevonden.  
 
Katrina en Wilma hebben van Flamingo in het zuiden van de Everglades een zieltogende bedoening gemaakt. Het visitorscentrum is half gesloten en de lodging aan het water is volledig verlaten en moet worden gesloopt. De kampeerplaats is nog wel te gebruiken. Ieder plekje wordt gemarkeerd door een eigen barbecue.  
 
We rijden de Everglades uit naar Fort Lauderdale. Het is hier een wirwar van snelwegen en de Amerikanen hebben niet zoveel kaas gegeten van bewegwijzeren. Alles staat op het laatste moment aangegeven, dat zal vast gedaan zijn om de mensen niet zo hard te laten rijden. Nou, daar trekken ze zich rond Miami niet zoveel van aan. Het keep your lane principe ontaardt in scheur er links en rechts maar voorbij. Koos Spee zou zich hier een profeet wanen tussen al die roekeloosheid. Dankzij Imo komen we zonder problemen in Fort Lauderdale. Daar nemen we een hotel aan het strand, met valid parking, dus wie weet waar ze de Mustang laten overnachten. We hebben een awsome view vanuit onze kamer. De erker geeft uitzicht naar drie kanten. Gelukkig is de euro nogal strong. De Atlantische Oceaan ziet er toch anders uit dan de Gulf. En de zon gaat niet onder in de zee. Raar eigenlijk. Het wordt gewoon langzaam donker boven het water. 
 
 
 
 
Klik hier voor een slideshow