Florida: een Hollandse dag 
 
Om 6 uur gaat de wekker. Ik wil de zonsopgang over zee graag zien. Maar 6 uur blijkt een beetje te vroeg te zijn. Pas tegen 7 uur kan ik de zon vlak boven de oceaan ontwaren. Zij komt niet rechtstreeks uit het water want er zit nog een lage wolkenband waar ze eerst bovenuit moet klimmen. We ontbijten bijna op het strand, al even romantisch als het diner gisteravond. We willen vanavond Merritt Island weer bereiken. In één keer in rechte lijn terug is natuurlijk niets voor ons. We willen het Okeechobee meer dat de Everglades voedt met water bekijken. Daarvoor rijden we eerst kilometerslang door een soort Flevoland: vlak, groen, zwarte grond, bewolkt en tenslotte flinke regenbuien. Rond het meer ligt een heuse dijk, zo'n typisch Hollandse dijk. Nu het regent is de herkenning helemaal daar. Alleen de palmbomen, het suikerriet en de slechte weg verraden de illusie.  
 
 
 
We rijden het laatste stuk via Melbourne en Cocoa Beach. Zelfs langs de kust en het strand is het heet en de rijwind koelt ons nauwelijks af. Even over 6 uur arriveren we in Merritt Island. De jongens buitelen over de cabrio. Rob houdt tijdens de maaltijd een show and tell. Het gaat over z'n werk. Ze hebben weer een tender gewonnen voor NASA en dat geeft weer een lekker bekkie werk.  
 
 
 
Op zaterdag doen we boodschappen. Arie wil koken het weekend en barbecuen. Johan en Karel vangen hagedissen. We brengen veel tijd door in het zwembad. De temperatuur loopt op tot bijna 35 graden. Wel erg warm voor de tijd van het jaar.  
 
 
Klik hier voor een slideshow