Karlskrona en Öland 
We verblijven midden in het centrum van deze oude marinestad. Omdat de havens bij Stockholm 's-winters dichtvroren is in de 17de eeuw de belangrijkste marinebasis verplaatst naar Karlskrona. Het grote plein heet imposant te zijn qua architectuur. Wij vonden de gebouwen er wat als los zand geplaatst, maar het zij toegegeven: zulke monumenten kent Waddinxveen niet.  
 
Bij de marinehaven is het lekker toeven aan de zee. We bekijken de oude Admiraliteitskerk, de grootste houten kerk die we ooit gezien hebben. Het kraakt ook op veel plaatsen waar je loopt. Imposant zo'n heel gebouw uit louter hout. Veel schilderwerk, zeker zo vlak aan de kust. De buitenkant is falurood geverfd, de typische kleur van veel Zweedse houten huizen. Van binnen is 'ie prachtig lichtblauw. Middenin de kerk staat vandaag een houten kist met bloemen erop te wachten op de begrafenisceremonie. We doen dus wat minder uitbundig.  
Vanuit Karlskrona rijden we naar het eiland Öland, via de brug bij Kalmar. Het is een langgerekt eiland, een soort groot uitgevallen waddeneiland, zonder veel strand en duin overigens. Het centrale deel is een kalksteenvlakte met weinig vegetatie, vlak, kaal en geschikt voor schapen. Zo te zien alleen maar geschikt voor schapen. Net als Karlskrona staat dit gebied ook op de lijst van UNESCO werelderfgoed. Het doet woestijnachtig aan en 's-winters moet het hier bijzonder guur zijn. De kustkilometers worden bewerkt door boeren met heel leuke idyllische weggetjes, waar je geen dorsmachine moet tegenkomen. Op het eiland staan nog enkele honderden windmolen die qua ontwerp al dateren uit de middeleeuwen. Veel ervan zullen het wel niet overleven, want de hout heeft in dit winderige klimaat aardig te lijden. Nuttig gebruik zal men er niet meer van maken, daarvoor staan ook hier de moderne slanke electriciteitsgeneratoren. 
Klik hier voor een aantal foto's